Ανοχή Σπασμένη μοιάζει η ραχοκοκαλιά των ονείρων μου καθώς τ’ αστέρια παλεύουν να στολίσουν με αισιοδοξία το κέντημα του αύριο. Θυμάμαι είχα γεννηθεί υγιές παιδί με νου χορτάτο από ταξίδια και ψυχή εύκολη στο «πλανάσθαι». Μα κάπου ίσως χτύπησα κι η μνήμη φύλαξε την αίσθηση του πόνου. Το σώμα κράτησε το σημάδι κείνης της συνάντησης. […]

via Ευτέρπη Κωσταρέλη, Ανοχή — Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Advertisements

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s